W gospodarce kapitalistycznej natomiast, w sytuacji gdy istnieją tam duże rezerwy nie wykorzystanych mocy produkcyjnych i bezrobocie, wzrost popytu prowadzi do ożywienia gospodarczego i wzrostu produkcji. Pozornie lepsza sytuacja gospodarki kapitalistycznej — większa łatwość reagowania na zmiany popytu — jest jednak okupiona nieracjonalnością tego systemu jako kredyt studencki. Łatwość ta wynika bowiem z takich stałych ujemnych zjawisk, jak masowe bezrobocie i chroniczne niewykorzystanie mocy produkcyjnych.
c. Wzrost długu publicznego i konsekwencje tego wzrostu
Stworzenie i zastosowanie teorii finansowania ożywienia kosztem zwiększenia długu publicznego obudziło początkowo w państwach burżuazyjnych przesadnie optymistyczne nastroje. Wydawało się, że powstała nareszcie pełna możliwość stabilizacji gospodarczej kapitalizmu i zlikwidowania rozwoju cyklicznego. Obecnie jednak widać coraz wyraźniej, że były to nadzieje nieuzasadnione i że nowa metoda finansowania interwencjonizmu ma określone granice, które w przyszłości nie będą się rozszerzać zbyt szybko.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz