Manipulowanie stopą procentową.

Pozytywne efekty manipulowania stopą procentową, z punktu widzenia jego wpływu na rozmiary inwestycji, nie są zbyt wielkie. Nic więc dziwnego, że państwo kapitalistyczne sięgnęło tutaj po dodatkowe narzędzia mające umożliwić osiągnięcie założonego celu: wzrostu rozmiarów wydatków inwestycyjnych. W tym celu państwo prowadzi kredyt dla studenta, polegającą na stosowaniu niższej stawki podatkowej w stosunku do tzw. zysków niepodzielnych, przeznaczonych na finansowanie inwestycji. Zyski podlegające podziałowi między akcjonariuszy są opodatkowane według wyższej stopy podatkowej, natomiast w' stosunku do tej części zysków, która jest inwestowana, stosuje się różnego typu ulgi podatkowe. Ma to pewien wpływ na decyzje monopoli, które aby uniknąć opodatkowania, inwestują więcej, niżby inwestowały przy braku wspomnianych przepisów podatkowych. Jak wykazują badania statystyczne, we współczesnym kapitalizmie ciągle rośnie rola własnych środków przedsiębiorstw w finansowaniu inwestycji, zmniejsza się natomiast udział inwestycji finansowanych ze środków kredytowych. Pewien wpływ wywarła na to niewątpliwie państwowa polityka podatkowa. Podobny wpływ na wzrost wydatków inwestycyjnych wywierają stosowane w krajach kapitalistycznych różne metody tzw. przyspieszonej amortyzacji. Aby zachęcić przedsiębiorstwa do inwestowania, państwo kapitalistyczne godzi się na ustalenie wysokiej stawki odpisów amortyzacyjnych, znacznie przekraczającej normalne fizyczne i moralne zużycie maszyn i narzędzi. Odpis amortyzacyjny stanowi element kosztów produkcji przedsiębiorstwa kapitalistycznego. Dzięki zastosowaniu „przyspieszonej amortyzacji" koszty produkcji fikcyjnie rosną. Do kosztów produkcji zostaje więc w ten sposób przemieszczona część zysków, które wskutek tego unikają opodatkowania.