Rozbudowane kraje kapitalistyczne.

Metodę tę zastosował rząd prezydenta Kennedy'ego w 1963 r. w celu dalszej stabilizacji koniunktury. Zmniejszono wtedy w dość poważnym zakresie wysokość stawek podatkowych, ażeby w ten sposób skłonić ludność do powiększenia rozmiarów wydatków konsumpcyjnych i zwiększyć popyt. Przeprowadzona operacja zakładała niezmniejszanie przez państwo wydatków na zakup dóbr i usług, przy czym kredyt studencki, który wówczas wystąpił, został pokryty wzrostem długu publicznego.-Metoda ta niewątpliwie odpowiada interesom burżuazji, ponieważ powiększa rozmiary jej dochodów w większym stopniu, niż zwiększają się dochody klasy robotniczej (burżu-azja płaci stosunkowo większe podatki — więcej więc korzysta na ich obniżeniu). Ta metoda nakręcania koniunktury może być traktowana, ze względu na jej konsekwencje, jako specyficzna forma pobudzania koniunktury poprzez finansowanie z długu publicznego, przy czym wzrost popytu osiąga się nie przez bezpośredni wzrost wydatków państwa, lecz przez wzrost wydatków społeczeństwa, uwarunkowany obniżaniem stawek podatkowych.
Pewne znaczenie dla regulowania rozmiarów popytu społeczeństwa ma także polityka kredytów konsumpcyjnych. Zakupy kredytowe są współcześnie bardzo rozbudowane w rozwiniętych krajach kapitalistycznych i, co więcej, rosną one w szybszym tempie niż dochód narodowy.